به همه ولی تنها

یادتون می یاد بچه بودیم....

بزرگترین غصه مون فقط ندیدن کارتون بود ولی حالا.........

هيچ كس تنهاييم را حس نكرد                 لحظه ويـــرانيم را حـــس نكرد

در تمام لحظه هايم هيچــــكس                 خلـوت پنـهــــانيم را حس نكرد

آســــمان غـــــم گرفته با دلش                 بركه طـوفانيــــم را حس نكـرد

آنكه سامان غزلهايم از اوست                 بي سـرو سامانيم را حس نكـرد

آنكه از اول به ديــدارم شتافت                رفتـــن پـايــانيـــم را حس نكـرد

منتظرم را داد زیر لب خداحافظی آرومی کردو رفت... با چشم دنبالش اکردم تا جای که قامت خمیده اش از

 نظر ناپدید گشت گرمای قطره اشکی را روی گونه هایم احساس کردم

او رفت بی انکه بداند قلب من مال خودش بود

بعد از رفتن او سرگردانی شده بودم که دنبال گمشده ای میگشت گمشده ای که نیمی از وجودم بود.

هر از گاهی یاد حرفش می افتم که میگفت تا اخر دنیا

باهاتم و اونوقت میفهمم که چرا میگن دنیا دو روزه...!!!