دوست دارم............
دوست دارم..........
انتظار واژه غریبی است...
واژه ای که روزها یا شایدم ماههاست
که با آن خو گرفته ام.
که چه سخت است انتظار ..هرصبح طلوعی دیگراست برانتظارهای فرداهای من! 
خواهم ماند تنها در انتظار توچرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو، نمیدانم؟
شاید روزی بخوانند بر تو، عشق مرامی دانم روزی خواهی آمد، می دانمگریان نمی مانم، خندانم!برای ورودت ای عشقوقتی که به یادت می افتم،
به یاد خاطراتت...نامه هایت را مرور می کنم، یک بار...نه...بلکه صد باروجودم را سراسر عشق فرا می گیرد
سالها بود که در مزار تنهاييم خفته بودمناگاه با مشتي آب سرد برروي مزارم برآشفتمبوي چند شاخه گل مريم مشامم را نوازش دادبعد از سالياني احساس کردم نمرده ام!دختري سياه پوش برسر مزارم فاتحه ميخواندوجودم به لرزه افتاداو که بود؟؟آيا او هماني بودکه با دستانش مرا به قعر خاک تبعيد کرده بود؟خاطرات در برابرم صف کشيدندموهاي خاک خورده ام راميان دستان استخواني ام فشردمحفره خالي چشمانم لبريز از اشک شداحساس مرگ و زندگي بر قلبم چنگ ميزدميان دلهره و ترديد دختر سياه پوش رفتولي هنوز خاطراتي که در ذهنم بر آنها
مهر باطل زده بودم در برابرم نقش مي بستندآه چه غم انگيز بود خاطره روز مرگم
عشق اگر با تو بيايد به پرستاري من
شب هجران نکند قصد دل آزاري من
روزگاري که جنون رونق بازارم بود
تونبودی که بیایی به پرستاری من .......
