به همه ولی تنها

امروز که محتاج تو هستم ز تو دورم

        افتاده در این کلبه تاریکم

                در همهمه مبهم ابر و مه باران

                        فرسنگ فرسنگ من از تو دورم

                            لبریز ز پژمردنم و حس شکستن

                             آکنده ز خشکیدن و تشویش تنورم             

از این گل و قا فله سبز بهارم

            از تیره نیلو فرم و تشنه نورم

                       ای بارقه روشن و فردای شکفتن

                                   امروز که محتاج تو هستم ز تو دورم

« نه فقط کاخ بزرگان جلالی دارد

                               کلبه ما فقرا هم صفایی دارد»